Wat vond het publiek van Heilig Hart?

Theaterfanaat Nele Devos kwam afgelopen zaterdag ‘Heilig Hart’ van Compagnie Cecilia bij ons bekijken. Lees hier haar verslag.

 

 

“Heilig Hart”,

De titel verraadt al dat de voorstelling je niet onberoerd zal laten.

Want iedereen heeft een hart, een hart dat soms spreekt, soms zwijgt.

Ons hart draagt ons, bewaart onze persoonlijke geschiedenis en onze eigen waarheid.

Daarom is het heilig,  voor elk van ons.

 

Het thema is eenvoudig, simpel, “Poepsimpel”, zoals de naam van het eerste stuk van dit drieluik van Arne Sierens.

“Heilig Hart” gaat over emoties, over:

Aantrekken en afstoten

Een lach en een traan

Een schouderklop en een bokstoot

Uitdagen en bekommeren

Liefhebben en verafschuwen

Emotionele uitspattingen en interne kwellingen

Vluchten en steeds terugkeren

Karakter en uiterlijkheid, leeftijd en afkomst doet er niet toe, iedereen draagt zijn eigen verleden mee, dat persoonlijkheden maakt tot wie ze zijn en verhoudingen tussen die mensen schrijft.

Niet onbelangrijk was de onmisbare muzikale live ondersteuning door de Franse gitarist en componist Jean-Yves Evrard, die de vele emotionele schakeringen op scène een extra kleur geeft.

Het decor bestaat uit een draaiend podium met palen: “mijlpalen”, “steunpilaren”, “obstakels”, “boksballen”, “afschermingen”.

De draaibeweging werkt als een perpetuum mobile, en symboliseert het alledaagse leven, dat doorgaat, wat er ook gebeurt.

Ik zag alweer, een ijzersterke cast, die vier verschillende karakters vertolkt, elk met hun kleiner of groter lijden, veroorzaakt door emotionele, financiële of professionele tegenslagen.

Wat mij vooral bijblijft is het aanstekelijk spelplezier, het verleiden en meeslepen van het publiek. Herkenbaar en oprecht. En dat is iets waar Cie Cecilia keer op keer in slaagt.

 

Created at: 02/10/2018